Reacties op: Verkeerd bezorgde bloemen

Door: merlijn

merlijn — Fri, 19 Oct 2007 13:24:12 +0000

@allen: Ik mocht ze houden! Ja ik ben laf geweest. Een kaartje in de bus gedaan met ‘laat even weten wanneer jullie er zijn’ en daar niks op gehoord. Vandaag een smsje naar buurvrouwlief met hoewissetenerstaannogbloemen en jawel. Ik mag ze houden. Nadat ze wel een paar dagen in de gangkast hebben gestaan. Volgende week een heus bezoekje, nu zou ik de baby alleen maar aansteken met mijn verkouden hoofd.

Door: Ayert

Ayert — Fri, 19 Oct 2007 07:44:30 +0000

Zo ben ik een keer aan bloemen gekomen van De Bovenbuurman (‘Goededag, had jij last van mij? Nou dan moet je dat maar accepteren!’, ja die buurman.)
Op een dag kreeg hij bloemen, met beterschap erop. Hij was niet thuis, dus kwamen de bloemen bij mij. Ik dacht er niet over de bloemen persoonlijk bij hem af te leveren, dus ik schreef een briefje. Die avond kwam hij aan de deur om ze te bekijken.
‘Ja, ik dacht, even kijken van wie ze zijn. O, van m’n werk. Nou houd jij ze maar, wat moet een man nou met bloemen?’
Toen had ik een KLM-bos. Ik was er erg blij mee, want ik krijg nooit bloemen.

Door: Ina

Ina — Wed, 17 Oct 2007 09:52:33 +0000

Twee keer meegemaakt. Twee keer net als jij gezweten. En twee keer laf en als volgt opgelost: kaartje in de bus met Vanharteenzo en dat er bloemen bij jou op het aanrecht staan jekanzenietweigeren en dat je hopelijkthuisbent.

Door: elsje

elsje — Tue, 16 Oct 2007 19:34:40 +0000

Zo herkenbaar. Vooral ook dat verstoppen. En ik voorspel: morgen bel je aan, met knikkende knieen want het zou maar eens niet uitkomen of dat je de baby wakker belt of ze hebben al visite of hadden eindelijk een moment rust. Arghhh…
Succes, dus!

Door: pironik

pironik — Tue, 16 Oct 2007 18:28:42 +0000

mooi hoe je dit soort situaties vat. ik moet zeggen: ik denk dat ik mij een beetje betrapt voel.