Archief van augustus 2007

Weg

vrijdag 10 augustus 2007

Het huis is heel raar leeg en stil zonder de uit logerende katten, dus we pakken ons boeltje en zeggen tabé! Tot over drie weken!

Kunsttranen

woensdag 8 augustus 2007

Was ze bang dat ik een overdosis zou nemen? Tien pipetjes tegelijk open zou trekken om mijn ogen de volle laag te geven? Ze weigerde om meer mee te geven. ‘Het staat echt zo op het briefje.’ Ik jamaarde.

‘Jamaar ze had gezegd dat ik het zeker drie maanden moet gebruiken en dit is nog niet eens genoeg voor twee weken. En ik ga ook nog op vakantie, dan moet ik toch genoeg meenemen?’ Ze hield voet bij stuk. ‘Vraag maar om een herhaalrecept.’

Ik droop af en pleegde het telefoontje. Meer begrip aan de andere kant van de lijn dan in de apotheek. Want al hoorde ze het niet aan mijn stem, ze zag op de computer dat ik mijn relaas met droge ogen vertelde. ‘We maken er wel van dat je chronisch bent. Ik weet alleen niet zeker of kunsttranen vergoed worden.

Ik kijk naar mezelf met natte ogen in de spiegel. Het lijkt heel echt. Ik kijk er wat treurig bij. Wrijf met mijn hand over mijn natte wangen, veeg wat mascara weg. Charmant zonder snot.

‘l Enfer c’est les autres

maandag 6 augustus 2007

Eerst was er Texel en een week later was er Vlieland. Dat was geluk, tevredenheid. En ook al ben ik nergens tevredener dan op de waddeneilanden, de tocht gaat over enkele dagen verder. Of zij begint pas, want nu moeten er meerdere landsgrenzen gepasseerd worden.

Ik probeer tussen de regels door te lezen in de Lonely Planet. Hoe dramatic is een sight als de LP dit stelt? Als een plaats crowded is, wordt er dan ‘hordes mensen’ bedoeld? Hoe erg kan een stad not worth visiting zijn? Dat een plaatsje authentiek en niet toeristisch is, kan bij voorbaat al niet waar zijn. Eenzaam is de planeet nergens als je die aan de hand van de LP bereist.

Maar zoek ik die eenzaamheid dan? Het stadsleven heeft me nog geen misantroop gemaakt. Zeker kan ik een hartgrondige hekel aan mensen hebben, bijvoorbeeld als ze midden op de weg stil gaan staan als ik net aan kom fietsen. Ook om mindere redenen kan men mijn afkeer opwekken. Ik geef direct toe dat de oorzaak ervan in vele gevallen nergens op gebaseerd is en dat ik zelf als enige schuld heb aan dat gevoel.

Maar als er zeelucht in de buurt is, een haven, de geur van een naaldbomenbos of van heide, dan kan ik heel goed leven met mezelf en de anderen. Dan hoeft er boven die zee niet eens ook nog een zon onder te gaan, want dat gebeurt toch wel.

Gewone dingen die ik nooit gedaan had #2

woensdag 1 augustus 2007

Van: een afschuw hebben van
Naar: hm, eigenlijk best lekker.

Een verse gemberwortel gekocht en verwerkt door het eten.

2018 • mijmerlijn draait op Wordpress.