Cowboylaarzen altijd goed

zondag 22 oktober 2006

‘Cowboylaarzen’, zei de schoenenverkoper tegen een klant, ‘doen het het hele jaar door. Die zijn echt altijd goed.’ We┬ liepen de cowboylaarzenafdeling voorbij┬ en haalden hooggehakte en┬ gesleehakte┬ muiltjes met enkelriempjes uit het rek. Ze stonden ons heel goed en ze zaten prima. Mijn schoenen┬ waren groen en dat vond ik zelf ook best het hele jaar door kunnen. Achter┬ de kassa stond een meisje.

‘En weet je wattie dee?’ zei ze, ‘hij dee gewoon “psssst” naar me en stak z’n arm omhoog dat ik moest komen. Ja doei, dat doe ik natuurlijk niet. Ja toch, dat is toch belachelijk? Alsof ik een, een…’ Ze kon even geen passende vergelijking ┬ bedenken. ‘Een hond?’ probeerde ik haar te helpen. ‘Ja precies, haha, een hond! Ik ben toch geen hond?’ ‘Nee, belachelijk’, vond┬ ook ik. ‘Maar in die culturen is het heel normaal’, vervolgde ze, ‘daar pssten ze┬ allemaal naar elkaar. Maar zo doen wij dat hier niet. Weet je wat ik altijd doe? Ik psst altijd gewoon terug als er iemand naar me psst. Dan kijken ze raar op hoor. Ja ik vind dat gewoon echt niet kunnen, ik vind het echt zo…’ Weer wist ze even niet wat ze daar precies van vond. ‘Respectloos?’ zei ik. ‘Ja, gewoon respectloos’, beaamde ze. We waren het met elkaar eens. We vonden allebei dat pssten niet kon. Ze stopte de schoenen in een tas en wenste ons een ‘heel fijn weekend’.

‘Wat een heel fijn weekend hebben we he?’ Zeiden we wankel op┬ nieuwe schoenen tegen elkaar.

5 reacties:

  1. iamzero:

    Wankel op de nieuwe schoenen die in de tas gestopt waren?

  2. Merlijn:

    Nee, hier zit een tijdszone tussen die niet beschreven staat. Je zou dus kunnen lezen: ‘Een paar uur later…’ Maar dat is te voorgekauwd.

  3. zustert:

    Maar mooi zijn ze.
    En heel fijn was het weekend.

  4. PW:

    Ik ga dat ook eens proberen, ‘pssst’ terugdoen. Al wordt er niet meer zo vaak naar me ge-psst de laatste tijd en wordt ik wel steeds vaker met ‘u’ en ‘mevrouw’ aangesproken….

  5. DeWart:

    Wat is het toch heerlijk als je zo’n vol woorden potje hebt. En wat heerlijk dat je zo precies inlevend, precies op het juiste moment het woord ook nog ter beschikking hebt dat zo node gemist werd in de conversatie. Dit heet contact. “Vandaag had ik zo’n leuke mevrouw in de winkel, die snapte precies waar ik het over had.”

Plaats een reactie